FATMA ZEHRA AKYİĞİT

Rüzgâr duruldu
Sağ gözüm maviyi
Sol gözüm yeşili
Ayaklarım kahverengiyi
Seyre durdu
Divanelik alameti
Bir yana eğik duran baş
Tepe taklak şu manzara
Önümde yerle bir
Ardımda dolu dizgin mazi
Kapalı kirpiklerim altında
Sırıl sıklam terli, bitkin
Avuçlarımın arasında yaşlar
Öyle kırış kırış bir ihtiyar eli
Ömür, bu manzarada, öyle ki
Yeni doğmuş belli
Ama bir gün mü yoksa bebek mi?
Bilemem, öylesine güzel ki…
Yaşama özlem, evet…
Ya ölmek?
Ölüm öyle mi;
Dillere destan düğünler gibi.