FATMA ZEHRA AKYİĞİT
Öyle ya, uzun zaman oldu değil mi? Yazılarımı ta eskiden bu yana takip eden okurlarım bilir, bazen dalgaya aldım hayatı bazen tefekküre daldım bazen yerli yersiz fırlattığım okların hedefine aldım. Bazen de sadece yaşadım. Sade, eğlendiren ve düşündüren, bazen de “ne saçmalıyor bu?” diyeceğiniz türden yazılar çıkıyordu ortaya. Şimdilerde yazmak gelmiyor içimden. Daha çok, zihnimi boşaltmakla meşgulüm.
Üniversitedeki Felsefe Tarihi hocamız, istifade etmemiz için Gökhan Özcan’ın bir yazısını atmıştı ders grubumuza. Cümlesi tam olarak böyle miydi hatırlamıyorum ama “yazmak için önce zihni boşaltmak gerek” diyordu yazar. Ya da böylesi bir şey…
Düşündüm, bildiğimi sandığım bir şeyleri bilmiyormuşçasına. Zihin nasıl boşaltılırdı? Hem ne ile doluydu benim zihnim? Dolu olan sadece zihnim miydi?
Önce hatırlamaya çalıştım. Tahmin edersiniz, yığınla olumsuz hatıra! Ve belli belirsiz özlenilesi güzel anılar… Böyle olduğunda önce biraz bencilleşiyor insan, suçlamalar sitemler gırla gidiyor. Sonra görmeye başlıyor, anlıyorsunuz yaşınız yettiğince. İnsan hem bir tane hem de bir tek kendisi değil. Önce korkuyorsunuz etrafınızda olup biten gerçeklere bakmaya. Sonra başınızı kaldırıp baktığınızda, o kalabalığın içinde kaybolacakmış gibi hissediyorsunuz.
İçine kapanmayı tercih etmeye tam olarak yalnızlık denebilir mi bilmem ama, bir şekilde hayat ile belli bir mesafede kalmak üzere anlaşıyorsunuz. Olması gerektiği kadar yakın ama bir o kadar da uzakta duruyorsunuz. Ardından çakma bir inziva ve olabildiğince zihni boşaltmak.
Mazisi müstakbeli yoklayadursun ikide bir, ân’dan kaçmakta olduğunuzu fark edersiniz birden. Nedeni ne olabilir? Geçip gitmiş iyiler ve kötüler, yetişebileceğiniz meçhul gelecek ihtimalleri… Düpedüz ahmaklık dolu hayıflanmalar ve kaygılar.
Zihin dediğiniz, ân’da mı boştur? Doğru ya, sizlere zihnimi boşaltmakla meşgul olduğumu söyledim. Bunun cevabını biliyor olmam beklenir. Hayır. Öylesine söyleyiverdiğim bir şey bu. Boşaltmak isteyeceğim bir zihinden ziyade, doldurmak istediğim bir boşluk seziyorum içimde. Nicedir ihmal ettiğim… O ki iyi olursa bütün hâliniz iyi olur.
26 Temmuz 2021 Pazartesi
