Değmez dünyaya… Neden hâlâ kervan geçmez yerden umut beklersin gönül? Kuşların gelmediği diyarlarda pencere kenarlarına umut kırıntıları bırakmaktan vazgeç! O kuşlar göçtü, gelmeyecek. Şu değeri sinek kanadı kadar etmeyen dünyaya ne çok gönül bağladın öyle. Elinin tersiyle itemedin ki dünyayı, hâlâ anlam yakıştırıyorsun değeri olmayan şeye. Dur, sakinleş, otur bir soluklan. Öyle bir nefes al ki her zerren işitsin dünyaya değer vermemenin inanılmaz hafifliğini… Otur şöyle dinlen, yorulmuşsundur eminim. Beden yorgunluğu değildir, gönül yorgunluğudur, bilirim. Dinlen de dinlendir gönlünü. Hem dinle. İnsan dinleye dinleye din’lenir. Aslolana ilet tüm zerrenle gönlünü. Kuruntuları, beklentileri bırak. Bakma sağa sola medet diye! Sen yeniden yenile gönlünü. Şimdi yeniden ayağa kalk. Başla. Şimdi, yeni hayatının ilk günü!

1443, Rebi-ül Evvel 13 / 19.10.2021 16.30