FATMA ZEHRA AKYİĞİT

Ne kadar yabancı geliyor kelimeleriniz!

Ne ana dilinden ne de baba dilinden

Ne ata dilinden ne dede dilinden kaldı iz

Kafamızda bilgi semiz de nerede ilmi-miz

Hadi ilmi de bulduk da yok mu dikenimiz?

Olur mu, her birimiz tertemiziz!

Kusur olamaz bizde, her bir şeyi iyi biliriz

Toz konamaz bize,

Hem yaşarız da bugün

zira

Yarın da hiç ölmeyeceğiz.

Süslendi kelimemiz de dünya gibi gözümüze

Düştük özdeki mânâ iklimlerinden kuru güze

Yolu, yokuşuyla sevmedik ya çıkamadık düze

Ne anamız anlar oldu dilimizi

Ne içimizde kalanlar varabildi sözümüze

Birer turist olmuş gezmekteyiz âlemimizde

Ne kadar yabancıyız gönle değen k-özlere

Nasıl da yalancıyız ömre değer g-özlere karşı

Ana dilinden ana diliyle dökülen dilekler

Karşı gelir türlü belaya, siper eder önüne arşı

Ne kadar yabancı geliyor öz kelimelerimiz!

Gülde diken solmuş, yaprağında tacı