Yarımdı adam,

Bir yanı hep hasret kokardı.

Geceydi gözleri

Karanlık dökülen

Çaresizliğin hüküm sürdüğü

Sessizlik.

Işıkların cirit attığı

Kalabalıkların karmaşayla karıştığı

En nefes alınmaz

Yalnızlık.

Uzatsa parmak uçlarına

Konacak kadar yakın,

Ömrünü tüketecek kadar meçhul.

Her an zihninde ayak izleriyle

Sabahların düşmanı,

Yaşamının sonlarında hâlâ

Gönlünün tek hükümdarı…