Kirpik uçlarıma asılı şehir
Dilimde yedi başlı bir zehir,
Sefer aralarına serpiştirilmiş
Hoşçakallar
Kaç sefer daha yol bulur bilinmez
Elvedalar.
Gri
Üstü açık düşleri kirleten,
Serseri narasına
Geleceği bulamış gece,
Ve boş sokakların ürkek abisi
Umut.
Camda seker sesi hüznün
Yola çizgilerinden zıplayarak ilerler
Dökülse de kırışmış yüzden,
Ortasından yırtılmış paketiyle pişmanlık
Şekersiz kahveye eşlik eder türden.
Testini akarken doldur
Akan suya düşürmeden gözyaşlarını,
Sabaha dövün
Göğsüne yapışık bilinmezler,
Sırtına saplı sükût,
Dört duvarı mamur
Yalnızlığınla…
