FATMA ZEHRA AKYİĞİT (eski yazılar)

Sivilceli ergen böö dedi aynaya 

Ayna da döndü ergene böö dedi 

Ergen dedi var mısın kapışalım

Aman dedi ayna çok korktum

Ergen: N’oldu da pes ettin

Ayna: sen kendini sevmiyorsun 

Beni nasıl seveceksin?

Ergen: ben sivilcemi sevmiyorum

Nice güzel gördün sen,

beni nasıl seveceksin?

Ayna: Nice çirkinler gördüm ben 

Ağzında dilinde kir paf küf

Gözünde gönlünde of püf tüh

Ergen: Sen doğru dedin 

Eğri düşünen eğri gördü

İste şimdi sevdim seni

Ayna: dur, sen daha ne gördün

Bak ben yokum kendin dedin

Anladım özün doğru senin 

Güzel düşündün sevdin seni 

Sivilce sivilce dediğin nedir ki

Ergen yüzünün güneşi

Elbet gece olacak ay doğacak.

Biriciksin.

Kulak ver soruma

Başkasında var mı eşin?

FeZA ABLANIZ 🙂

.

Bu akşam, yeğenlerimle Şeker Hoca çizgifilmini izledik 🙂 konusu özet olarak “gerçek güzellik yüzde değil özde, güzel niyetin ve karşılık beklemeden yaptığın iyiliklerde” idi. 

Ben de yazasım var ama ne yazam ne yazam diye düşünürken bir rap şarkı geldi aklıma “sivilce akne katledildi soldu yüzümün güneşi…” diye devam eden bir şarkı. Oradan da başa yazdığım şiir geldi 🙂 

(şiir mi sakız manisi mi belli değil heh heh 🙂

Söz yerini bulduysa asıl konuya gelebiliriz.

 Ne yazsam? 

Yazmak candır. Canım Türkiyem’i yazmak isterim. İnsan’ı yazmak… En yakını, çevremde koronaya tutulmuş olan sevdiklerim var. Yazmak isterim. İzmir depreminin yaraları taze. Yazmak isterim. Doğu Türkistanlı bir çocuğun videosunu izledim. Yazmak ve duyurmak isterim o çocuğun sesini. Kulaktan dolmalarla ya da üç beş kitap okumakla bildim zannedenlerin dilinde kırık kırpık olmuş İslam. Yazmak isterim. Nefsimizin elinde oyuncak olan kalbimizden bahsedip dertleşmek isterim. Yazmak… Geçmişimizle derdimiz var geleceğe kaygılarımız. Yazmak isterim. Var gücümle tabiri caizse avukatlığını yapmak istediğim çocuklar var; istismara uğradılar, şiddet gördüler, küçümsendiler daha hafifi bu, daha ağırı engellendiler, en ağırı öldürüldüler! Yazmak isterim. 

…

Ben yazmak isterim de kalemim demlenmek ister acısıyla neşesiyle. Bardağım boş kalır. Ben çay isterim. Çay kaynamak…