İnce uçlu sızılar beliren saatler bunlar. Bir gözü yolda, diğeri eski umutları karıştırır. Elinde ılık çay bardağı, kurulmuş, sokağa açılan penceresine evin. Bir kaç kuş takılır gözüne, aceleci kuşlardan hani, bir türlü yavaş uçmayı beceremeyen, siyah, kıvrak kuşlar. Gökyüzü mavi tonun en güzelinde, yer yer serpilmiş gri bulutlarla bölüşmüş gibi dağınık. Uzaklarda, tepesinde beyaz karların sahip olduğu dağ sıraları. Eteklerinde daha bir bahar hakim, yeşilin tonlarıyla. Birden oda da yankılanır, sokaktan geçmeye çalışan kamyonetin güçlü kornası. İrkilirken, elindeki bardaktan bir kaç damla çay sıçrar halıya. Kendine gelir ve farkeder ki, bir kez daha gitmiştir işte burnunun sızısı…