ORHAN ÖZER

Gökyüzünü kaplayan karanlık,
Her tarafı çarşaf gibi örtmüş.
Sanki yerle gök bir olmuş
O koca dağlar dahi yokmuşcasına
Her taraf düz bir siyahlık…
Sadece birkaç yıldız parlıyor
Onlar da gözlerinden nasiplendiği kadar
Ve biliyorum ki bir yerlerde ay var
Fakat nedense ışık saçmıyor, görünmüyor
Yoksa saçların mı kapatmış
Ondan mı görünmüyor.
Yoksa, yoksa o da mı bana namahrem
Tıpkı ay parçası cemalin gibi
Sevdiğim günden beri sen gibi
Sevdan gibi…
Yanı başımdaki göle varla yok arası
Gölgeler düşürüyor ağaç dalları
Tıpkı alnına düşen zülüfler gibi…

Damlalar düşüyor yanaklarıma bulutlardan
Yıldızların göldeki suya düştüğü gibi.
O an aklıma sen geliyorsun, ağlamaların geliyor,
Sen ağladıkça yüreğime düşen gözyaşların,
Ve dahi kendi ağlamalarım geliyor aklıma.
Ve bir sessizlik kaplıyor her yanı
Tıpkı gecenin, gecenin karanlığı gibi
Bulutlar sessizce ağlarken sen gibi
Gökse gürlüyor bir anda içimdeki ben gibi
Ayrılık sözleri gibi peş peşe çakarken şimşekler
Fırtınalar kopuyor yüreğimin her köşesinde
Olanca gücümle bağırıyor, haykırıyorum
karanlık bir kuyuya düşmüş gibi…
Ve sonra dönüp bakıyorum arkama
Sağıma, soluma her bir yanıma
Ama neye yarar,
Meğer, meğerki
Beni benden başka duyan yokmuş.
Sanki Karabasan çökmüş üstüme
Haykırışım, çırpınışım nafile

Nedense papatyalar geliyor aklıma
Sarı, beyazlı…
Oysa ben hiç yapmamıştım “seviyor sevmiyor”
Üstelik çok düşkünde değilim. Papatyalara
Niye geldi ki aklıma
Ben bir tek güle hayranım, o da sana benzediği için
Belki de, belki de senin sevdiğini bildiğim için geldi aklıma
Biliyor musun ben hiç papatya toplamamıştım da
Ömrümde bir kez,
Tek bir papatya kopardım
Onu da saçına takmıştım.
Zaten o günden sonra ne saçına dokunabildim
Ne de papatyalara

Hadi papatyalar neyse de,
Bu zifiri karanlığı yırtarcasına
Ve de dem vurmuş sessizliğe inat
Başımın üstünde kanat vuran
Bu bembeyaz güvercin de neyin nesi?
Ey, gecelerimin düşü
Ey gönlümün sevda kuşu
Bu sen misin? Sen misin ey yâr.
Fakat ne ben Mecnun’um ne de çöldeyim.
Peki ya sen? Leyla desem Leyla değilsin
Serap desem serap değilsin.
Sen mi beni ararsın, ben mi seni ararım?
Allah’ım nasıl bir çıkmazdayım,
Hangi alemdeyim bilemedim
Rüyadaysam uyandır beni,
Değilsem uyukuya daldır beni.
Her şey karmakarışık
Her şey iç içe…