..01:30..
Sessiz harflerle gülüyor, sessizce.
Topraktan çıkan tohumun, ilk ışığa kavuşmasında, toprağın duyduğu acıyla.
Buluttan kurtulan damlanın bıraktığı boşluğa saklıyorum seslileri, ıslak bir tebessümle dönerler bakarsın geri.
Yaprağın dala tutunan incecik koluna tutunuyor dilim, yüreğim avucunda.
Sonra çığlıklarını döken bir kuş kanadında yükseliyor göğe bakışlarım, göğe bakmak bende yaşamak gibi, ve o buluttaki boşluktan bakıyor ürkek ve yalnız bir tebessüm.
Görmezden geliyorum, gelemiyor görüyorum.
Sesli harflerin sessizliğinde, sessiz harflere uyuyorum.
Yeşil çimenlere serili vücudumun kendine dönük yüzümde,
Gökyüzünün mavisi dökülüyor gözlerime,
Başucumda tohumun ucu,
Yukarıda bulutların dolmuş boşlukları,
Gözlerimde alabildiğine sessizlik
Hayır,
Ağlamıyorum,
Sessiz harfler de terkediyor gözlerimi,
Gözüme sensizlik kaçmış..