GÖLGE SÜMER (20)

..00:43..
Tut aklımın susmaz sanrılarından, geceyi sabaha bulaştırır oldu gözlerim,
kat kat zihnimi parsellerken katlanamadıklarım,
elimde mektupla adresleri karıştırdım.
Şimdi içimdekilere içimi anlatamazken
susutuklarımı üst üste tepeledim,
her katında bir şehir dizili,
her şehirde bin giz,
dilim lal,
göğsüm dar,
yolum hep yar.
Petek petek örülürken söyleyemediklerim,
söylediklerimin yanlışlarına harcıyorum nefesimi,
Nefsim nefesimle ortaklaşa bölüşürken ömrümü,
ömrümde benden zerre hisbe yok bilirim.
Laf dolaşır durur da,
karışmaz derim,
sonra bir bakmışım ki,
karmakarışık her yerim.
Dört duvar arasında top sektirirken kendimce,
ya cam,
ya vazo,
ya bir hayalimi deviririm.
Şahitsiz davalandırılmış derime, işlenmemiş suçlar,
Ne kanıt,
ne mekan,
ne elimde bir umut var.
Oysa sokak lambalarının gıpta ettiği gözlerinden
Bir gülsen,
Ay doğar karanlık yollarıma,
Gündüz göğsüme doğar
Güneş diye..


Yorum bırakın

BİŞNEV DERGİ sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin