FATMA ZEHRA AKYİĞİT

Sen, insan!

Gönül mahzeninde kaç şarap yıllanır aşk zannettiğin,

kaç şişe boşalır gözlerinden acısı zannettiğin,

kaç şeytan oturur göğsüne korku zannettiğin,

kaç sükûnet yağar içine saf sevgi zannettiğin,

kaç dolu vurur göz altına çizgi çizgi yara zannettiğin,

aynaya bak…

Kendine bak,

suretine değil,

göz bebeğinden de derine,

ruhuna…

Orada silüetler göreceksin demli gri…

Zannettiğin mi gerçeğin mi bilmem,

sen,

iyi bak kendine iyi davran güzel insan…