ZEYNEP İŞÇİ

Dünya diyorum; evlatları tarafından terk edilmiş bir teyzenin, karnını doyurmak için satmaya çalıştığı mendillerini, sırf ellerini ısıtmak için yakmış olması kadar acımasız olmamalıydı… Sokakta evsiz barksız, yaşamaya çalışan çocukların hayatta kalabilmek için kağıt toplarken, kendilerine uzanan sağ eli tuttuklarında duymaması makbul olan sol elin, fotoğraflarını çekmesine maruz kalacakları kadar riyâkâr olmamalıydı…

Peki ya, kalplerini kin bürümüş hayvan canilerine ne demeli? Bıçak gibi soğuklarda, donarak can vermeye mahkûm, o dilsiz zavallılara utanmazca zulmedecek kadar merhametsiz olmamalıydılar…

Kimlerin elinde dünya?

Kimimizin kızı, babası ya da abisi tarafından dövülerek köle gibi çalıştırılırken, her gece, uğradığı haksızlığa ve eziyete ağlayarak dayanmaya çalışan onca kadınımız ve evladımız varken, hiç birimiz bir şey olmamış gibi hayatımıza devam edecek kadar adaletsiz, vurdumduymaz olmamalıydık…

Kimimiz ise, sırf gücümüz yetmiyor diye içimizdeki feryatları suskun karanlığa sarıp ‘Konuşursam yanan ben olurum’ korkusuyla bir odaya çekilerek, çaresizce kendimizi haksızlığa mahkûm bırakıp ağlarken; başka birimiz, dışarıda keyif çatıp kimsenin acısına saygı duymayacak kadar bencil olmamalıydı… Bir annemiz, sırf çocuklarım aç kalmasın diye kendi lokmasını da çocuklarına verip ‘yeter ki onların karınları doysun!’ düşüncesiyle ‘ben tokum evlâdım.’ diyerek kendini ve çocuklarını kandıracak kadar aciz bırakılmamalıydı.

Bu dünyada yaşamak diyorum dostlar… Yaşamak!

Bir kadının, bir haysiyetsiz tarafından tecavüze uğradığında, gölgelerine sığınmaya ihtiyaç duyduğu sevdikleri tarafından şüpheli gözlerle süzülmesi ve her fırsatta o kâbus olayın yüzüne vurulması gibi… Bir kadının, kendi ailesinden alamadığı sevgi ve şefkatin bıraktığı izler yüzünden, gaflete düşerek bu sevgiyi yanlış insanlarda ararken o insanlar tarafından yarı yolda bırakılması gibi… Ve bir kadının, kocası tarafından aldatıldığında sırf ‘elalem ne der’ korkusu yüzünden yüreğinden bakışlarına kan damlatarak susması gibi zor bir şey olmaması gerekirdi…

Hayır!…
Dünya bu kadar acımasız olmamalıydı!