FATİJONA BAJRAJ

Acizliğim, sana muhtaçlığımdan,
merhametine, rahmetine duyduğum ihtiyaçtan.
Ermiş değilim, hatta cahilim,
Dilim lâl ama gönlüm sevdalı.
Ancak Senden medet uman,
biçare kuluna medet eyle,
bu yoluna düşmüş divâneye.
Aşk-ı narına yanmış pervaneyim
Sana doğru yürüyen, yalın ayak.
Ab-ı hayata susamış,
su kaynağını arayan.

İki minare arasındaki hilalin güzelliği,
cemalinin tecellisidir ancak.
Hatta bütün bu kainat, bu cihan,
ve tüm mahlûkat.

Bu çeşm, bu göz seni her yerde arar.
Dağlarda, ovalardan, denizlerde…
Gözyaşıyla ve ter içinde.
Ayaz, sel, soğuk, sıcak demeden,
heybemde iki lokma kuru ekmek,
elimde bir kehribar tesbih
ve lâl dilimde esmaların…
Seni her yerde arar oldu bu,
sana aşık,
Vahide aciz mahlûkun