RABİA YAVRU (Bişnev Dergi 2. Sayı Sonbahar 2021)

Boş ver düşünme.

Düşündükçe kelimeler ağırlaşır zihnimde.

Ve bir çocuk, binlerce çocuk

Saklambaç oynamaya kalkar beynimin içinde.

Yaralı bir aslan pençesi gibi öldürmez.

Ama süründürür beni.

Boş ver düşünme.

Çünkü sen düşündükçe,

Yetişemeyecek bu hayata,

Dönmeyeceksin geri de.

Bak orada bir martı

Atılan simit parçasına karşı.

Bir düzlük var zirvede,

Sıcak kumda bir şelale

Hiç kimse inanmaz perilere ve Hitlere

Yeniden dirilmiş bir burjuva,

Ulu bir heykel var orada

Boş ver sen düşünme

Çünkü her kelimede

Şu soru;

Dinozorlar nasıl avlandılar?

Bir amazon görmek isterdim,

Süpürgeli bir cadı, ardından Babil sihirbazı.

Bir ülke kutup isimleriyle iki bölünüyorsa

Eğer biri beyaz biri ise siyahsa tamamen

Kocaman bir kılıç parçalara ayırsın fazla ikiden.

Boş ver düşünme, hepsi hesap verirken

Bir ölüye karşı Antik bir Yunan heykeli gibi kal.

Donuk, renksiz, yarı yaratığımsı.

Eğer bir kişi bile rahatça haykıramıyorsa,

Semaya karşı.

Söyle bana en hızlı koşan hayvanı?

Bu dünyadan kaçmaktır, ruhumun amacı.

Boş ver düşünme sen artık,

Dünya dediğin kötülük pazarı

Bedenin sadece ruhunun mezarı.