SENANUR DENİZ (Bişnev Dergi Yaz 2021)

Kendisi bilir, suskunluğun istemini

Ne ister bilmez, bekler umduğunu

Bil ki göremez kimse içindeki seni

Uzat ellerini, kapatma pencerelerini

Ne dönersin arkanı sevenlerine,

Düşünmez misin gayri başka kalp?

Atar durur dayanamayan bir feryat

Sabır taşı değil bu sadece bir kalp!

Dönme, çevirme yüzünü kendinden,

Artık saklama emanetlerimi benden

Ne Makber ne Mona ne Leyla’yım ben

Garip bir beden, garip bir insanım ben

Duruyorum tek bir taşım kaldı senden

Bilmezsin, sevmek de bekler yürekten

Göremedin, hep sustun en derinden

Zekatını vermezsin bir gram sevginden

Bulut oldum, çarpıyorum karasından

Ne yağmurum var ne sıcak güneşinden

Yanan bir ateş, kapkara bir şimşekten

Umutlarım tükenir en beterinden

Sevmedin ama sevmiş gibi yaptın

Duymadın seninle konuşan gözlerimi

İstemedin ki hiç sana olan sevgimden

Ne duyacaktın ki ıssız gözlerimden?

Yol yok bitti şimdi burada adımların

Var git ulaşmanı bekleyen hayallere

Bana çok gördüğün bir tebessümün,

Nehir olup aktı, kuytu bir kaynaktan

Bir nefes değilsin ki yeniden doğayım

Kim bilir nereden, hangi çamurdan,

Kurudun da canlandın bir bedenden

Bensiz, sen olan, bizsiz bütününden