CAFER TAYYAR TAŞYÜREK
Her taraf kir
Her şey karma karışık
Bu şehir-de
Bir kar yağınca
Bir de sen gülünce güzelleşir
Zihnim allak bullak
Yüreğim darma dağınık
Gözlerimde anlaşılmaz hüzün
Dudağımda manasız kelimeler
Bir kar yağınca
Bir de sen gelince düzenlenir
Ne çayın tadı var
Ne dalından kopmuş portakalın
Ne şiirin anlamı var
Ne kaf dağından gelen masalın
Bir kar yağınca
Bir de sen gülünce tatlanır
Arkadaş, dost sohbeti kalmadı
Konu komşu unutur da
İnternet, televizyon sıkıyor
Gazete haber yazmıyor
Bir kar yağınca
Bir de sen gelince coşar yüreğim
