SENA ÖZTÜRK
Bir’ yol var yürüyorum.
Ne adımlarım sağlam ne yol düzgün.
Havf ve reca arasındaki duygularım,
Ne kadar sağlam?
Bilmiyorum…
Yürüyorum.
Bulurcasına, duyarcasına.
Yürürken kanamasın diye ayaklarım,
Kanatlanacağım!
Biliyorum.
Bilirken ağlamak mı, ağlarken bilmek mi hayat?
Bilmiyorum.
Bilinmezleri bildirir hayat,
Yürüdükçe öğreniyorsun.
