FATMA ZEHRA AKYİĞİT

Huzur duy diyedir hüzün, sırf O’na yaslayasın diye gönlünü.

Bir kuytu bul diyedir gönül, gözlerine saklayasın diye ömrünü.

Uyku; ölüm yarısıdır, kapanır bakışların.

Kirpiklerin, süpürsün diyedir acısını kışların.

Kuşların nefesinde dillenir tınısı günlerin, kanatlarında mum yangını hülyâların.

Suçları dizilidir gecelerde kâbusların,
kalemde hecelerin…

Mahkemesi de yastıkla tavan arasındadır efkârın, ceremesi yıldızların…

Hükmü caizdir hüzünkâr sözlerin.

Tesellisi umulur Hakk’a teslim aminlerin.