SENA ÖZTÜRK

İnsanın mânâsı nedir? Ne ola ki insan? Onlarca şeyi araştıran biz, kendimizi araştırdık mı hiç? Başladık mı kendimizden? Telefonumuzun markasını dâhi uzun zaman araştırıp her özelliğini öğrenme gayretine girerken, kendimizi öğrenme gayretinde neden eksik kaldık? Varlığım ne? Bu gidişim nereye? İnsan ne ki gerçekten? Bildiklerimi uyguluyor, bilmediklerimi de öğrenmek istiyor muyum? Zaten bildikleriyle amel edene bilmedikleri öğretilir ve isteyene, sorana cevap verilir değil miydi? Ah, ah! Ne de çabuk unutuyorsun nefsim! Ne çabuk aldanıyorsun! Niyetlerin neydi senin de ve ne kadar çok uzaklaştın! Silkelen ve kendine gel! İnsanın bir diğer mânâsı, unutan değil mi zaten! Zulmetme nefsine ama güzel de gösterme kendine. Dur, otur, dinle! Nesin sen! Bu âlemde neden insansın? Düşünemeyecek kadar düşme! Dünya hengamesi bitmiyor işte, sürüklüyor da sürüklüyor! Dirilt ruhunu! Dirilenlerle beraber ol! Vakit kısa, hadi davran ruhum! Kendini oku! Oku ve yüksel. Oku ve fark et. Oku ve yaşa. İşte o zaman gerçekten yaşayacaksın. İnan. Yaşamın anlamı, anlamın içinde gizli. Zaten dememiş miydi: Ben gizli bir hazineydim, bilinmeyi istedim! Aşikar olsaydı her şey kolay olurdu zaten! Gizli olanı fark et, fark et ki yüksel. Gizliyi iste, aşikârı değil! Aşikâr sandıklarımız ne kadar aşikâr ki zaten, belki de görünürdekinden çok daha farklıdır bu âlem! Zerrede âlem, âlemde Adem!
23.35
27.06.2022