FATMA ZEHRA AKYİĞİT

Göz yuvarlarımda fersizleşen dünya!

Nesin sen?

Gösterdiğin her şey bulanık,

Koklattığın ya duman ya diken!

Baktığım teller arasında hep bir puslu rüzgâr…

Bakışlarımda yıllar uyanık,

Telvesi uykusuzca gözlerime batar.

Kirpiklerimde kaşınır

Vesvas diyarından kaldırdığın tozlar.

Yorgunluk kızarır sol çukurda

Biriken yaşlar damlar gökyüzümden.

Türlü yolların var, bilirim, caddelerce ekranlar…

Çıkmaz bir sokak ortasında

Öylece durup dinleyesim var dingin bir sesi

Şehrin uğultusundan kalan isyan, kâr!

Kes şu gürültüyü dünya

Göğsümün kafeslerine darsın, dar!

Öfkesine yenik şimşekler gibi

Gürletme intikamını şeytanın.

İhtişamlı gökdelenler tepesinden

Sol yanıma mazlum düşen;

Cılız bir iman da olsa,

Derinde.

Bir kâse irinine kanar gibi olsam da, zor!

Şah damarım bile uzak kalır

Koruyanımın cc kudret elinde…