SENA KAHRAMAN

Hava, başı dumanlı bir dağ misali
Eser dolaşır odamın içinde yeli
Sert poyraza benzer esip gidişi
Nedir derdin ey rüzgar benimle?

Bir de bakarım ağlar bulutlar
Niye ağlarsınız derim bir anda kaçışırlar
Madem derdiniz var niye anlatmazsınız bulutlar?
Bilirim içlerinde bin bir derdi saklarlar

Durma buralarda gez dolaş dünyayı
Git en uzak yerlere, çek içine o havayı
Çek ve bırakma tut içinde
Farzet son nefesini aldığını

Dinleme dertli insanların derdini
Yüklenme üzerine tüm gamı ve kederi
Uzak dur gâmkeş insanlardan
Es deli deli bırak artık bu kederi

Korkmadan dolaş devri âlemi
Tanı bir bir bu dünyadan geçeni
Sonra gel de bana anlat o büyük değeri
Ben de bileyim senin bildiğin her şeyi

Büyük fırtınalar kopart yeryüzü!
Silkelen ve at üzerindeki değersiz yükü
Pas tutmuş kalplerin tezahürü ne de kötü
Gerektir her dem lisana sözün özü.