MERAL YILDIZ

Bir kilim tezgahında başlar renklerin, desenlerin ve ilmeklerin öyküsü. Yüzlerce model içinden seçilen desene karar verir ve sabırla başlar ilmek atmaya kilim dokuyan bir kadın. Hangi rengin hangi ilmekle birleşip hangi desene bürüneceği onun elleri ve parmak uçlarından uzanır bir kilimin hikayesine.

Bir desen gelişigüzel seçilmez, renklere öylesine karar verilmez. Her desenin bir hikayesi vardır, geçmişin izlerini bıraktığı kırık gönüllerde ya da ışıl ışıl parlayan ve mutluluğunu gizleyemeyen o ruhun tercümanı gözlerde.

Hayat da böyle değil midir? Şöyle bir düşünün… Her insan kendi hayat tezgahının başına geçmiş, sermayesi olan ömür kilimine atıyor ilmekleri. İnsan, tezgahın başına kendisi otursa da seçemiyor işleyeceği deseni. Bazen önüne öyle hüzünler öyle acılar serilir ki ilmek ilmek acı dokur hiç istemese de. Ve renkler destek olur yaşananlara, hüznün rengi olur siyah, anlatır yaşanan kırgınlıkları ve gönül yaralarını.

Bir desen mutluluğu anlatır, yeni açmış bir gülün katmer katmer yaprakları ve anlatır, kan kırmızısı rengi; bir aşığın gizli sevdasını. Ömür kilimlerinde neler örüldü bir bilseniz! Ne pişmanlıklar ne keşkeler işlendi nakış nakış, her ilmeği bir sözcük oldu gönül dilinin. Ömrümüzün neresindeyiz bilinmez… Başı mı? Ortası mı? Sonu mu? Bazen ecel gelir bulur bir bebeği sıcak beşiğinde, bazen değer ölümün soğuk nefesi tazecik bir gencin bedenine, zaten ölümü yaşlılara layık gördük nedense!

Bitmeden bu ömür kiliminin hikayesi, seçmek lazım atacağımız her ilmeğin şeklini ve gayesini. Kulluk bilinciyle oturmalı tezgahın başına ”Bismillah” deyip başlamalı; yorulmadan, pes etmeden ilmek ilmek örmeli ömür kilimini. Kendini bilen Rabbini bilir edasıyla atmalı her ilmeği, Rabbini bilen zaten bilir haddini.

Ve bilir;

Anneliğin o eşsiz sabrını ve merhametini.

Kardeşliğin sadakatin kıymetini.

Sevgiyi bilir hiç bir çıkar gütmeden.

Dostuna can olur sonu huzuru ilahide biten.

Arşın gölgesinde yedi grup insan gölgelenecek o mahşer kalabalığında. Biri, sevdiğini Rabbi için seven dostlar…

Mevla’mdan var bir dileğim;

Kendi için sevdiğim dostlarımla huzuruna gideyim.

Tamam olsun aşkıyla işlediğim ömür kilimim.

Can Dostlarıma