AYŞENUR ÖZDEN

Önerilen şarkı: Levon Minassian- Bab’aziz

Bedenini bıraktı zaten ucundan tutunduğu rahatsız sandalyesine. Karşısındaki ayna yalnızlığını nasıl da vuruyordu yüzüne. Baktı kendine, tokasını çıkarıp saçlarını özgürlüğe kavuşturdu. Okşadı yavaşça her telini ve birden öfke parladı gözünde. Tarağını kavradığı gibi yoldu hınçla saçlarını. Bir an kendiyle göz göze gelince, olacağını zaten bilmenin vermiş olduğu haklılıkla acı acı gülümsedi. Önce korkulara, sonra düşüncelerine teslim etti kendini. Vazgeçilmişliğin sancısı sardı benliğini. Ne zaman bu duyguyu unutacakmış gibi olsa, hep daha ağırını sırtlanmış halde buldu kendini ve bir telaşla anlatmaya başladı odasındaki duvara.

Beni bıraktılar… Beni deryalara diye alıp, susuz bıraktılar. Dallarım vardı, kanatlarım… Aldandım. Gülmelerim vardı, rüzgara inat. Beni en sesli sessizliğe hapsettiler, sağır olup kendi sesimi işitemedim. Dışıma saldırıp, içimi kemirdiler; acıdan göğsüm patladı. Beni alıp sahraya terk ettiler, kumlar yapıştı bedenime; çakıldım. Beni yıllarca kaldığım köhneye ittiler, uyuştum. Beni sevilmeye diye alıp, kimsesiz bıraktılar. Güneşin alnında ipe serdiler. Kaldırımlarda sürüklediler, kalabalıklara götürüp sittin senelik yalnızlığa hapsettiler. Bu sefer mutluluğa dediler, tuzundan kurudu göz pınarım. “Yetiştik, toparlamaya geldik seni” dediler, bin yıllık savruldum. Kanımı emip, kalbimi kemirdiler. “Olsun, kanatların yolunmuşken de uçuşun hayranlık verir belki, dayan” dedim kendime, kanatlarımı kopardılar. Duruldum bir zaman. Eskitti toz, eksiltti rüzgar. Sevinçlerim vardı benim, umutlarım… Vatansız bir mülteciydim, sığındığı ülkeye hoş gelmeyi dileyen. Bir kuş dönüp dururken çapanlara göğüs geren… Bir ağaçtım rüzgarlarla boğuşan. Ve bir şiir, sonunda kendiyle çatışan.

Rüzgar esse yapraklarını okşar sandın,

Yeşertmeye gelmişken kurumuş kaldın.

Düşüncelerini sıraladığı yerden güçlükle doğruldu. Düşünmüş değil, sanki bir yarı insan müsveddesince tekmelenip, yerlere vurulmuştu. Acıyla oyulmuş bedenini toparlamak haddine değildi zaten. Yavaşça yatağa bıraktı kendini ve bağırtılarını susturup, uyumayı diledi.