HASAN SAFER (Bişnev Dergi 3. Sayı Kış 2022)

Zihnimin dibinde bir ahali

Aklımın köşesi cinayet mahâli

Yürüdüğüm yollar bırakmaz mecâli

Uçurumda açan bir yankı benimki

Issız irkilmem çıplaklığın fistanı

Ari bakışlarda varken sevdanın destanı

Ben yırtıldım idrakimden beni iyi tanı

Uçurumda açan bir yankı benimki

Irmaklanan bu hüzün bu vakar

Adını kar koysan da insanı yakar

Her şey susar bakışların akar

Uçurumda açı derinlikte sancı benimki

Terk edilmişliğin teslim olan inancı benimki

Türeyen ve beni harfsiz bağlayan

Gülüşünden yıpranan onca çağlayan

Fecri dahi güneşi dahi dağlayan

Bir an sustum dikkat ettiysen

İçimdeki çığlığın sesidir sessizlik…

Demek ki öyle olması gerekiyormuş

Demek ki hayatımın

Her an daha berbat gitmesi için

Bir nedene ihtiyaç yokmuş

Güzel renk çığlıkları yankılansın

Diğerlerinin gülüşlerinde

Ben alıştım lavanta çiçeği kokan kederlere…

Alıştım alışmaya ama

Yalnızlık başka terk edilmek başka…

Camdan bakıp bir kuş uçtuğunu,

Artık görmek istemem bir gülün daha açtığını

Ellerimde ne karo ne de ası

Görüldü dörtlü dünyada

Adı kar olan bir şiirin yürek yaktığı

Bu yüzden sevdim Ahmet Muhip Dıranas’ı

Dizelerin arasından görünür bir kadının baktığı

Kar yangını başladı söndüremezsin

Akla yönelen namluyu döndüremezsin

Sevdim seni…