ÖMER FARUK BURAK

Hükmüne varılmış gece doldu gözlerime

Serin susuzluktan uyandı karanlık

Avuçlarımda tufan koparır

Ruhum, arar bir Nuh’u

Sözlerin üstüne yağmur dökülürcesine

Tepede,

Bir müddei boğulur.

Ağu usanıp dökülünce tenime

Bedenimde kahrolması için putların

Mabedinde yangın çıkar

Ayı ve güneşi tutuştur ellerime

Gök gürüldeyip bulutlar susunca

Hayallerimde, ıhlamurlar kavuşur.

Hesabım kapansın

Mahşer, tutsun bileklerimden

Geceyi susuz bir kâinat çevrelesin,

Sen gülmeyince, bahar kızışsın.

Gözlerim, sesini duyursun ötelerden

Baktığın yerden,

ellerime doluşsun.

Düşmesi için son sözün dilinden

Kanımda tutunan şarkıların susması adına

Şiirlerden bir parça kopar

Tutuştur gözlerime

Ve bulduğun aşkı

Sarf et gözlerime.

Hoyrat bir ölüm harcıyorum bugünlerde

Gözlerimde aşkın çağrısı

Suskun gecenin sefil aklanmasında

Bağrımda uçurumlardan kalan hediye

Sebepsiz düşüyorum

Ellerin karanlık

Issızlığın cebimde.