MERYEM BİNİCİ (Bişnev Dergi Yaz 2021)

Artık boyunlarımız vurulmuyor evet,

Lakin kalbimizden asılıyoruz darağacına!

Bahar muştularını salıyor, mevsimlere mahkum olan doğa

Merhamet nasıl fazla gelmişse zalimce atan tüm kalplere

İşte bu muştular da öyle fazla, öyle iğreti bu hain çağa

Bahar diyorsam da

Bir ihaneti tanımlar gibi zalimce öldürülen her çocuğa.

Boyunlarımız artık vurulmuyor evet,

Lakin her gün kalbimizden asılıyoruz darağacına!

Tüm bildiklerinizi unutun!

Artık çocuklara masal anlatılmıyor,

Masalları yaşayan bizler,

Ölümü dinliyoruz kana bulanmış çocuklardan.

Ve mucize bekleyen gözlerimiz,

Tüm peygamberlerin ölümünden habersiz.

Keramet desen gören gözlerimizde sonsuz körlük.

Bugün de fazla görüldü çocuklara mutluluk!

Artık boyunlarımız vurulmuyor ama

Kalbimizden asılıyoruz darağacına, evet!

Güneşi itinayla iliklerine süzen bu dünya,

Toprağın en soğuk tarafını yeğliyor çocuklara.

En kötü yataklar dahi tırmalamıyor sırtımızı,

Lakin rüyalar haram kabusu yaşayan masumlara!

Şimdi, açan her çiçek sanki gizli bir ihanetin tanımı,

Çocuklar yaşarken ölüyor mutluluklar belki ama

Ölürken gülümsüyor özgür Kudüs’ün çocukları…

Bu zulüm boyumuzu aşar,

Bu zulüm mutlu her kalbin ihaneti!

Bu zulüm, bir gün bizi de boğar…