ÖMER FARUK BURAK

Yağmur tutuyor ellerimden

huzurun kırbaçlanan yansıması

Dağılıyor öfkem

bir kervanın bütün dünyayı bükebilmesi gibi

yalın bir özveri bilinişin

Kılıçsız savaşçıların gömülmesiyle

geceye sığınıyorum

Gözlerimi kapattığımda ihanetlerden arınmak

yakamoz işçilerinin

gökyüzüne küsmesi gibi

Ne garip memlekettir

şu gözyaşları cumhuriyeti

türlü şefaatlerin kucağında

buhran gibi

ölüm gibi yaşamak

Yağmur tutuyor ellerimden

şehrin filizlenen bağrında tepeler

koca bir mabedde unutulan resimler

Münzevi kırlangıçlar doluşuyor kalbime

ruhum uslanıyor

gökyüzü uslanıyor

şiir bitiyor