ÖMER FARUK BURAK

Caddebostandan kapılan
bir rüzgar
uğultusuyla buldu beni
küfürsüz, yalın
aranmaya yakın
değmedim hiçliğime tutuşturulan yangına
zayıflatarak tenimdeki buseyi
plastik cevherlerden bir gece
ansızın doldu düşüncelerime

İç geçirmelerim olurdu
sapansız taş evlerini oyan
körpe çocukların bulunuşunda
Dünyayı çamura saplayacak kelimeyi duysam
taşralardan soyulan tümceler kuşanırdım
Bahtsız hiçlik abideleri

Heyhat!
Menem zamanı gönlüne hapseden
bıçkın orduların aşk sarmalı
duvarların sessizce öptüğü sokakları
tek başına geçip yurt edinen
Menem içkin kuşların sır vermez yuvaları