KÜBRA ÖZTUNÇ

Şairin; ‘’Virandır bağların gülleri viran, ölür mü dünyada dengini bulan?’’ dediği… Dengini bulmuş bir kalp…

Allah-u teala bizleri yaratırken bir de eş yaratmış biz insanlar için. İnsanoğlunu eşiyle var edip dünya semasına göndermiş, adeta refik olun birbirinize, yol alırken bu hayat yolculuğunda yoldaş şart der gibi. İki ruhu birbirine bağlamış ve birinin varlığını diğerininkine bağlı kılmış. Ne büyük nimet ne büyük mucize görebilene, hissedebilene… Kalbimize mukabil bir kalbin mevcut olması demek; iki bedende bir olmak bir yaşamak demek, iki ruhun birbirine eş olması demek, iki çift göz kavuştuğunda kar kristalleri gibi parlar demek. İki insanın eş olması demek; gönül evinin salih ve saliha konukları olup o evde bir ömür konaklamak demek. Evet zorluklar mevcut olacaktır muhakkak ama hangi yolda zorluklar yok ki? Hayat yolculuğunda tüm yollar dikenli ve engelli değil mi ki? Önemli olan elinden tutup yapabiliriz deyip yoldaki taşları çekebilen bir yoldaşın var olması değil mi? Tüm bu dikenler içinde önemli olan gülü görebilmek, nefes aldığımız her yeri gül bahçesine dönüştürebilmektir. Hem ne demiş şair:

Gül alırlar gül satarlar
Gülden terazi tutarlar
Gülü gül ile tartarlar
Çarşı pazar güldür gül

Bu satırlar bana gönlünü birbirine bağlamış huzur yarışında olan refikleri anımsatır. Ne mutlu o insanlara ki dünya ve ahiret cenneti için uğraşıp dururlar, göz aydınlığı olurlar. El ele verip söz verirler birbirlerine; yüreklerinde çiçekler açtırmak, karanlık zamanlarda birbirlerine ışık olmak ve bu dünya sürgününde yaralarını sarıp umut olmak için. En önemlisi de ahiret yurduna göç başladığında Rablerine sonsuz teslimiyet ile yine el ele senin rızan için sevdik ve yine senin rızan için huzurundayız diyebilirler. Hem Rabbimiz Rum suresinde ne diyor: “Kendileri ile huzur bulasınız diye sizin için türünüzden eşler yaratması ve aranızda bir sevgi ve merhamet var etmesi de onun (varlığının ve kudretinin) delillerindendir. Şüphesiz bunda düşünen bir toplum için elbette ibretler vardır.”
Rabbimizin ayeti; en güzel ölçü en manalı nasihat en kıymetli vaad…

Dengini bulup dengi ile nefes alanlar sevgi tohumları eksinler geçtikleri her yola, kendilerinden izler bıraksınlar her bir gönüle ki yaşasınlar her daim, var olsunlar, misal olsunlar gelecek ruhlara. Gönül bağı kurulsun kalpten kalbe. Pamuk ipliği ile bağlansın bu bağ ki imtina etsin insanlar onu koparmaktan, incitmekten daha çok sıkı sıkıya sarılsınlar sıcacık olsun gönülleri ve ısıtsın çevrelerini tıpkı eş olan iki ruhun birbirine yaptığı gibi.

YOLUMA ÜMİT OLAN DEĞERLİ REFİKİME...