AYŞENUR ÖZDEN (Bişnev Dergi 2. Sayı Sonbahar 2021)

Bir yerdeyim bu defa. Bilinmez bir şehrin keşif telaşında değil, aitlik hissinden yoksun olmanın korkusundayım. Affedilmez yılların arkasında, çorak bir memlekette bastonlu biri gibi, yağmur dualarındayım. Evimin kokusuna hasret içim, mutat betimlemelere maruz kalmışken yıllarca, yine de alışılmışın dışında bir yaşantıda, çirkin mi çirkinim bu dünyaya. Ve ölmek değil niyetim, kaçmak ama durmak yuvamda. Özlenmiş duygularda, bir tek kendime fısıldamaktayım. Belki de yirmisinde yaşlanmış bedenim, övünülmez sabahların kahrında torbalanmış gözlerim. Dilime yabancı bir şarkıda ağlamaktayım, hüzünken ana dilim. Meramı kanatmak olana, narinliğin örselenmiş savunmasızlığıyla, direnmekteyim. Kaybolmuşluğuma ben nöbetindeyim. Kendime yazılmış, zor günde, ha gayretin şiirinde, nefeslenmekteyim.

Solmuş yanaklarında açan mevsim çiçekleri

Bak inceden eksiliyor baharın

Ellerine benekli lekeler sürünmüş hastalıklı yaprak gibi

Üzerine çöreklenmiş hüzün

Omuzların düşmüşse de

Sen yine zarifsin