MERAL YILDIZ

Vakit gündüz lakin etraf karanlık

Mevsim kış, çıplak, yurtsuz yalnızlık

Bir ses! uzaklardan, içler acısı bir çığlık

İnsanlarda panik, bilinmez bir şaşkınlık

Bir ağıt koptu sokaklarda, belli ki biri ölmüş

Bir ocağa ateş, yüreklere kor düşmüş

Herkes soruyor diğerine, duydun mu kim imiş?

Haberi yok kimsenin, yazık, bir garip ölmüş

Kara bir selâ süzüldü şu sessiz yankılardan

Ölenin ismi söylendi, var mıydı gören duyan?

Şaşkınlık ve merak dolu bekleyişin ardından

Kabir söyledi, ölen vicdan imiş, var mıydı tanıyan?