ÖMER FARUK BURAK (Bişnev Dergi 2. Sayı Sonbahar 2021)

Tozlu raflara yağan yağmur,

Işıldayıp ellerine kırkikindi,

Duyuşların sessizce anılmasıydı.

Gözlerinde konuşlanmış gibi

Yağmurların büyülü sesi.

Geceyi susturdum bileklerimde.

Dünyayı ansızın durduran,

Trenlerin aleyhinde kırlangıçlar,

Şiirler duyuldu ötelerde,

Kalbimde, gökyüzünde.

Beyazıt’tan ayrılan tramvaylar

Ihlamurlar küsmüşken gözlerine

Küstahlıkları bedenine hapsolmuş karanlıklar

Otopsi raporlarında bulunan aşkın kisvesine

Kim inanıp ellerime bakar.

Bastığın çamurlarda ayak izleri,

Yıllar, seni de çekmiş nefesinden

Narçiçeği, nâre endamında

Bu şehirde;

Kimse duymadı sesimi.