..01:53..

Adımın sessizlerinden sessiz bir gece de çınlarken kulaklarımda çaresizlik,

akreple yelkovan şaşırırken yollarını,

savururken aklım ufakta olsa kalanını,

savunurken acımasızca saldırdığı kendinden kendini,

Dönerken başında geçmişin dönme dolap renkli günleri,

sararırken yeşermeden baharın penceresini kaplayan çiçekleri,

ıslanırken yanakları bulutsuz havada,

yağmura çıkarken şemsiyesiz,

evrilirken renklerin ıslak maviliğine,

açan geçmişin akılalmaz akılsızlığına vurulamayan kilidin anahtarına yapışan heves,

ve güneş elini eteğini çekerken baharın Mart’ında açılan günden,

solarken diline filizlenmiş umutlar,

dolarken söylenemeyenlerle korkuların elele verdikleri iç sıkkınlığı,

Kaybolurken yeşil ağaçların bükük boyunlarında büyüyen yeşil yaprağa tutunan yağmur damlasında,

bir pişmanlık serilirken yorgun ayak uçlarına,

tükenen parmaklarıyla kavradığı inadını salacak, tüm olumsuzluklara.

Sonrası sonranın işi desek bile,

sonrası gelene kadar milyonlarca tekrarı dönecek, odanın penceresiz duvarında.

Ve kaplumbağa geçecek tavşanın kibirli burnunu.

Sabah olacak,

tazeleyecek umut kaldığı yerden..