..23:38.. /
Gitmenin adıdır gece,
sessiz karanlıkta yankılanan ayak seslerinin cılızlaşması ve nefesinin hırıltısıyla kalakalmaktır duvarlar arasında.
Avucundan dökülen dünlerdir, ayaklarına sarılıp sızlayan,
ebeveynini kaybeden bir çocuk gibi
korkak,
yapayalnız.
İçimde dağılan biriktirilmiş şehirler var, dört gözle izlediğim yerler,
daha keşfedilmemiş duygularım ve sesinde kaybolan adım.
Yırtılıyor penceresinden sarkan yarınlar, soyunuyor güneşi Ay, ağırlıkları atıyor üzerinden sanki uçan balon misali,
hükmüm yok güzergahında,
fikrimde yok.
Ben terliklerimi koyduğum poşette çürütüyorum hayallerimi,
bir kitap arasında kurutmak gibi de değil bu işte,
açıp koklayamıyorsun,
gözlerinde bir tutam yaş peydahlandığında,
sövüyorsun dilinde tepinen cümlelere.
Dalıyorsun avucunda hayat çizgilerine sığınmış kokusunun soluşuna geceleri,
bir varmış,
hiç yokmuş..
.
