YAKUP YALÇIN
Tüm haslet
Tüm bu sürgün…
Üryan bir yalnızlıkta ıssızlığa mağrur
Eşrafın önünde, utancı boynuna
Bunca yük, ağlıyor sol omuzunda
Terk edilmişken yetim duygulara
Hüznü nasırlarında filizlenmiş
Ömrü emek ile demlenmiş
Gözü önünde, aklı ölümde.
Yası kelimelerin insafına.
Kimsesiz bir çocuk.
