ESRANUR KAYA
Sessizce,
Haykırışlarımı suluyorum gözlerime.
Karış karış hesabını yaparken hayatın
Kaçmalar biriktirip içime
Yorgunluğun seçkin bir dilini susuyorum.
Kaybetmekle bulmak arasındayken
Korkularla hece hece
Kendime doğru yol alıyorum.
Arayarak bulmalarla yazılmış ya kader;
Bana gelirken
Çelmelerle aklımı,
Gönlümü düşürmüşüm yollarına.
Şimdiki zamanlarım
Devrilince geçmişimin üzerine,
Sevdanın adıyla çırpılarak
Kaça kaça karıştığım,
Aradığım
Ve elbet bulacağım
Meğer hep Sen’mişsin…
