ESRANUR KAYA

Karanlıkla boğuşuyor gözlerim
İçimde bir savaş tüketiyorum
Zulümâttan nûra çıkabilmek için
Âdeta kendi kendimi yakıyorum

Bölük pörçük içimdeki resim
Bir ben varım orda bir de kendim
Beni kendime buldurmak için
Varlığımdan hiçlik devşiriyorum

Sisli bir yolken düşüncelerim
Çokluktan teke çıkar menzilim
İçimdeki Bir’e ulaşmak için
Tüm dünyayı sıfırlıyorum