RABİA K.

Hayalin bile yetiyor yüzümü güldürmeye.
Saatlerce hayalin ile göz göze…
Bitmesin, bitmesin bu ümidim!
Kalbimin nefesi olduğu müddetçe.

Tam öldürdüm bu ümidi derken,
Kuşlar uçuyor gönlümde,
Yıldızlar göz kırpıyor,
Dilleniyor tüm kainat vazgeçme diye.

Yazmak da yetmiyor artık bana,
Yetmiyor yaralarımı sarmaya.
Öyle kırıldım ki sana,
Hüzün yetmez anlatmaya.

Yâr idin hâr oldun,
Gönlümdeki sevda çiçeğini soldurdun.
Bir yarama bin yara oldun,
Merhemimi kan ile doldurdun.

Ab-ı hayat suyu sandım,
İçtim kana kana.
İçtikçe zehirlendim.
Öldürdüm ben ile beni,
Kaldırdım sen ile bütün perdeleri.

Bülbülü küstürdün güle,
Virdi değişti ahh zikriyle.
İniltileri duyuldu aşk ehline,
Yazıldı yine aşıklar defterine.
Göçtü aşık ebede!
Kaldı maşuk ve aşk geriye…