NUH PORTAKAL

Bulutlar gönder bana
Yükleri benden ağır
Bulutlar benden hafif

Hani demiştim göğe bak
Başın öne eğilsin şimdi
Ektiler kara toprağa
Tırnakların kırılsa da bulamazsın
Kör kuyulardan derin
Soğuk inlerden ayazlardayım

Bir gün
Elbet o gün kök salarım derinlerde
Sonra göğe uzanır bulutlara çıkarım
Kendi bulutumu yakalar
Kendi köklerimi sularım

Bir bulut da ben gönderirim
Benden bir parça
Umuttan bir bulut
Gölge olsun yoluna
Huzur versin uykuna

Herkesin şiiri, öyküsü, umudu vardır ama
Bir bulut kolay bulunmuyor ne de olsa