FATMA ZEHRA GEDİK-AKYİĞİT (FeZA)

Bu müsveddeleri senin için yazıyorum Fatma Zehra. Sen buna değersin. Sen benim henüz keşfetmediğim sırrımsın, varlığımsın. Senin hakkında bildiğimi zannettiklerimi yazmaya her başladığımda bilmediğim farklı bir yönünle karşılaşıyorum. Sonra yazdığım her şey biraz eksik biraz yalanmış gibi görünüyor gözüme. Oysa yaşarken ve hissederken hatta yazarken ne kadar da sahiciydi kelimeler, diyorum.

Bilim gibisin, bulduğum her yeni kanıtta ya hükümsüz kalıyorsun ya hükmün detaylanıyor ve netliğe, doğruluğa daha da yaklaşıyorsun ya da hükmün bir yerden yontulup bir yerden beslenerek gerçekliğine en yakın halini alıyor. Hoş, ne kadar delil keşfedip ölçersem ölçeyim, ufka açılan gözlerini gördüğümde seni benzettiğim her şey, vazifesini tamamlayıp giden diğerleri gibi nakıs tahayyüllerden ibaret geliyor. Belki de bu yüzden FeZA’ sın. Ve ben seni anlamak için her çözümsüzlüğünde bile yanında olmayı seviyorum.