SENANUR DENİZ

Doğru muyum, doğrular beni bulsun?

Doğru musun, beni yanlış bulursun?

Doğru olan da yanlış olan da neydi,

Neydi ki bu acıyla kuşattı benliği?

Hangi yıkımın pençesi seni tuttu da

Kalpazan ahmaklık yoldaşın oldu?

Bıraktın mı kendini efsunlu sokağa?

Vardın mı aradığın gizli maceraya?

Ufuk yoktu ki bahşedilen sokakta,

Yanlışa saptın belki de öteki sokakta.

Varışın yok çıkışın yok bu imtihanda.

Kaybolmak mahkumluk ihtirasta.

Ne istesin ruhun senden bu karmaşada?

Dur, nefeslensin bedenin azıcık da.

Doğru muydu uyandığın rüyalar alemi?

Gördün mü sana uzanan elleri,

Buldun mu kokusuna kapıldığın kaderi?

Yoksa sen, uykuda mısın hala?

Serserice kapıldın yani esrârın tuzağına…

Uyan artık, uyan!

Doğru da yanlış da sensin bu dünyada.