MERYEM BİNİCİ

Ne zaman yoklasam sol yanımı,
Kaç mezar taşı dikili varlık adına?
Her andığımda Senin mutlak adını
Kaç tohum ekildi yokun toprağına?

Ne zaman yoklasam sol yanımı,
Nokta nokta yitmişliğin amansız sızısı,
Varlıkta değer bilmeyen sol yanıma
Şimdi, yokluğun en sessiz ve acı tınısı.

Ne zaman yoklasam sol yanımı,
Kefen tutmayan ölüler gezgin!
Arıyorum sana varacak yolları
Nasıl? Uzak, ve bir o kadar yakın?

Ne zaman yoklasam sol yanımı?
Bilmem, her nokta kaç arşın eder.
Hangi can istemez ki yakınlığını?
Ah! ki hangi kalem siler bu noktaları?

Ne zaman yoklasam sol yanımı,
Derin bir fısıltı doldurur kulaklarımı,
Sinemi terk etse maziye ettiğim yaslar,
Belki, dirilir göğümden yükselen dualar.

Ne zaman yoklasam sol yanımı,
Celladını bekleyen ıssız bir defter!
Beşerde bitip sende yeşeren umutlarımı,
Hangi silinmez mürekkep çizer?

İflah olmaz bir batağa değse elin,
Tecellin ile en yeşil filizler biter.
Ah bir değse uslanmaz gönlüme elin,
Deryalarda bile vecd ile kül olup yiter.