NAFİA ANKÖZ
Hatırda kalır…
Ne söylesem ,
Hep biraz eksik
Hep biraz yarım kalır.
Sessiz bir çığlıktır umutlar
Kainat ardından bakakalır.
Hatırda kalır…
Kimden gitsem,
Benden gider.
Anlaşılmaz cümlelerim,
Âşikardır hâli bilene.
Hatırda kalır…
Siler insanları zaman
Izdırapla hatırlanır insan
Üstünü örter kara toprak
Mazideyse küller kalır.
Hatırda kalır…
Gözyaşı gönülden akar
Gönüle çiçek açtırır.
Temizlenir Çalab’ın tahtı
Bâki olana yer açılır.
Hatırda kalır…
Mazlum konuşmaz
Dünya zalimler otağıdır.
Oysa ki,
Sevgi mazluma,
Öfke zalime olmalıdır.
Hatırda kalır…
İnsan hep yarım
Hep bir yanı eksik
Gidenlerden kalandır.
Ve sonunda Rabbine kalır.
Hatırda kalır…
Zaman siler izleri
İnsan muammayla karşılanır
Ömür geçer gider de
İnsan hırsıyla baş başa kalır.
Hatırda kalır…
Kalp hastalığını anlamaz insan
Her şeyi meta sanır.
Sanrıların sonunda,
Hakikatle karşılaşır.
Hatırda kalır…
Söylemesem gönülde kalır.
Konuşssak dilde kalır.
Girmez kalpten içeri
Kulakta kalır.
Öyledir insan..
Ne gitmesini bilir ne de kalmasını.
Ne kendini bilir, ne de kalbini..
Gittim zannettiği yerde kalır.
Kaldım dediği yerden gider.
Söylemesem
Hatırda kalır
Gönülde kalır…

